من و تو , درخت و بارون ...

(بدون عنوان)

آب رنگ — Tue, 31 Jan 2012 12:44:58 GMT

رازی با من نیست …

قلبم کتابی گشوده است !

خواندنش برای تو مشکل نیست، عشق من !

زندگی‌ام

از روزی آغاز شد

که دل به تو دادم!

(نزار قبانی)

(بدون عنوان)

آب رنگ — Thu, 01 Sep 2011 15:24:18 GMT

"چگونه از ابرها سپاسگزار باشم

برای انبوه در حال گذارشان؟"

-پابلو نرودا/راستی چرا-

خوب که نگاه می کنم می بینم آرامشی تازه در من جاری شده است که با هیچ گذشته ای نسبت ندارد. در من رودی در جریان است که غلغل عبورش هم بی صداست. که بی صداییش عین صداست. و همین صدایی که نیست، آرامم می کند. سنگ از پشت سنگ پاهای مرا خسته کرده است با اینحال حضور این آرامش ناخوانده باعث گذر بی درد من از کنارۀ تمام سنگلاخ ها شده است. ایمان من به روبرو، مثل ایمان کودکی به آغوش مادر، استوار همراهی ام می کند. نمی دانم کی؟ نمی دانم چگونه؟ اما، بالاخره این راه به مقصدی ختم می شود که عین خوشبختی ست. عین ملاطفت و همدلی و درک از حضور دلی که می تواند همراه باشد؛ نه خاری در راه.

عاشق که باشی...

آب رنگ — Mon, 04 Jul 2011 16:53:55 GMT

"عاشق که باشی

جهانی در تو بر می خیزد"

داشتم اینجا رو از دست می دادم! نمی دونم اگه مدیران پرشین کمک نکرده بودن، باید چیکار می کردم؟ حالا هم، دو سطر بالا رو نوشتم تا آستین ها رو بالا زده باشم برای یک گرد و خاک روبی ِ اساسی! البته ، این اتفاق قرار بود دو سال پیش بیفته اما...

بگذریم

"می نویسم تا از تو بگویم / از عشق"

درود بر همگی

(بدون عنوان)

آب رنگ — Mon, 09 Mar 2009 07:59:33 GMT

ســــلام

به دو سال دلتنگی ، شعر و دوستان از آب روان زلال ترم

خانه تکانی کرده ام تا سلام همسایه را جواب دهم و گلدانها را آب

...بهار نزدیک است

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

: و یک شعر تازه برای اینجا بعد از این همه وقت

" قافیه در باد گم می شود^١"

ابر در آسمان

ماهی در آب

من در تو

وقتی به ابرها نگاه می کنی

...گاه

__________________

پانوشت :

١.نام کتابی از احمدرضا احمدی نازنین

بدرود

آب رنگ — Wed, 21 Feb 2007 07:44:00 GMT

بدرود !

بدرود!(چنین می گوید بامداد شاعر:)

رقصان می گذرم از آستانهء اجبار

شادمانه و شاکر.

از بیرون به درون آمدم:

از منظر

به نظاره به ناظر.-

نه به هیاءت گلی نه به هیاءت پروانه ئی نه به هیاءت سنگی نه به هیاءت برکه ئی-

من به هیاءت ما زاده شدم

به هیاءت پر شکوه انسان

تا در بهار گیاه به تماشای رنگین کمان پروانه بنشینم

غرور کوه را دریابم و هیبت دریا را بشنوم

تا شریطهء خود را بشناسم و جهان را به قدر همت و فرصت خویش

معنا دهم

که کارستانی از این دست

از توان درخت و پرنده و آبشار

بیرون است.

انسان زاده شدن تجسد وظیفه بود:

توان دوست داشتن و دوست داشته شدن

توان شنفتن

توان دیدن و گفتن

توان اندهگین و شادمان شدن

توان خندیدن به وسعت دل،توان گریستن از سویدای جان

توان گردن به غرور برافراشتن در ارتفاع شکوه ناک فروتنی

توان جلیل به دوش بردن بار امانت

و توان غمناک تحمل تنهایی

تنهایی

تنهایی عریان

انسان

دشواری وظیفه است...

هیچ حرفی اضافه تر از این شعر که شاملو ی عزیز ندارم

جز تاکید بر اینکه

دوست داشتن ها و دوست داشته شدن ها

دیدنی ها و گفتنی ها

خنده ها و گریه ها و و و ....

همه و همه جز در "انسان"

انسانی که آزاد ِ

‌آزاد فکر می کنه

و آزاد پرواز

نمی شه دید و فهمید و باور کرد...

روزی که فکر داشتن یک وب لاگ رو به ذهنم راه دادم هرگز فکر نمی کردم بخوام نداشته باشمش!

روزی که شاید مثل امروز بود اما من مثل امروز نبودم و نگاهم حتی...

که امروز می بینم :

تا جنون فاصله ای نیست از اینجا که منم...

چرا که

کز دیو دد ملولم و انسانم آرزوست...

از همراهی همه تون در این سه سال ممنونم که کوله بار تجربه شیرین نوشتن من رهآورد حضور گرم و صمیمی شما بود

در پناه حق

بالهایش را کنار شعرم جا گذاشت و رفت

آب رنگ — Fri, 12 Jan 2007 13:01:00 GMT

^{هرگز به دستش ساعت نمی بست}

^{روزی از او پرسیدم}

^{پس چگونه است سر ساعت به وعده می آیی؟}

^گفت:

^{ساعت را از خورشید می پرسم}

^{پرسیدم:}

^{روزهای بارانی چه طور؟}

^گفت:

^{روزهای بارانی}

^{همه ساعت ها ساعت عشق است!}

^{-راست می گفت}

^{یادم آمد که روزهای بارانی}

^{او همیشه خیس بود-}

^{^{"واهه آرمن" شاعر توانای ارمنی ، اهل مشهد و متولد به سال 1339 شمسی است که تحصیلات عالی خود را در رشته جامعه شناسی در لندن به پایان رسانده است.}
^{اولین دفتر شعر او با عنوان «به سوی آغاز» به زبان ارمنی است که در تهران منتشر می شود.دومین دفتر شعری که از او انتشار می یابد نیز به زبان ارمنی است. سومین دفتر شعر وی با عنوان «جیغ» در ایروان ارمنستان منتشر می شود.در کارنامه ادبی وی ترجمه دو کتاب از فارسی به ارمنی نیز می باشد: منتخبی از دو دفتر شعر "پونه ندایی" به زبان ارمنی با عنوان «دیوار زخمی» در سال 1381 که در تهران انتشار پیدا می کند و منتخبی از دو دفتر شعر رسول یونان با عنوان «رودی که از تابلوهای نقاشی می گذرد» در سال 1383 که مجددا در تهران به انتشار می رسد. ترجمه گزیده ای از شعر 6 شاعر معاصر ارمنستان به فارسی با عنوان «کلید درم، نور خورشید است» در سال 1384 در تهران از دیگر کتاب های منتشره اوست. در همین سال کتاب شعری از خود به زبان فارسی با عنوان «بال هایش را کنار شعرم جا گذاشت و رفت» منتشر می سازد.همچنین ترجمه منتخبی از دو دفتر شعر او که به زبان ارمنی با عنوان «و شیطان فریاد کرد خدا» به فارسی ترجمه و منتشر شده است که این دو دفتر سال 2000در ارمنستان توسط ساموئل مکرتیچیان به زبان انگلیسی ترجمه و منتشر شده است.}}

این روزها

آب رنگ — Sun, 07 Jan 2007 18:45:00 GMT

سلام!

...

این روزها اونقدر خوشحال بودم... که هوس از سر نوشتن داشته باشم!

از سر که بنویسی دیگه تمام سعی ات رو می کنی که نه غلط بنویسی نه بی ربط نه بی هدف و نه...

حسی زیر پوستمه که کمتر با من بوده

هر وقت هم که بوده ، من و به نوشتن بهترین سرسطرها واداشته

حسی که....

... چقدر این روزهای خودم رو دوست دارم

این روزهای اتفاق های سپید و لبخندهای صورتی...

این روزهای سطرهای از نو

نوشته های سپید با نقطه چین های صورتی...

من خواب دیده ام

یک خواب خوش خیلی عجیب ... !

انگار که رفته ایم جایی مثل زادروز اردی بهشت

باران می آمد

تو هم با ما بودی

همه جا بوی روشن مهتاب می داد

آن جا بی قراران علاقه به دیدار دوست

از آن فال بی پرده ... به تعبیر همین ترانه رسیده بودیم

همه چیز بوی رها شدن از راز گریه می داد.

حتما قرار است اتفاقی بیفتد....

"سید علی صالحی"

بگذار عاشقانه بگویم

آب رنگ — Fri, 24 Nov 2006 16:28:00 GMT

پشت لرزش پلکهایم

اشک ، همیشه پنهان است

مانند سکوت بی اختیار آب

زیر برگهای پیاده رو بعد از باران ...

از همین راه اگر می روی

مواظب پایی که می گذاری ، باش!

سیروس جمالی

**********************

چهارشنبه 15:30 تالار کمال دانشگاه تهران بزرگداشت سلمان هراتی...

دکتر امین پور عزیز رو بعد از مدتها اونجا دیدم

تکیده تر از آخرین باری که دیده بودم....اما همچنان شیرآهنکوه مرد؛ نستوه و استوار .

"بگذار عاشقانه بگویم" از قیصر امین پور نازنین به خودش :

بگذار بعد از این

تنها

پیشانی تو را بسرایم!

حرفی است عامیانه که می گویند :

"تقدیر هر کسی را

از پیش روی لوح جبینش نوشته اد"

بگذار عامیانه بیندیشم!

پیشانی تو شاهد این راز است

بر روی خطوط موازی

زخم تو نکته ای است که باید خواند

در امتداد پرواز

زخم تو مثل نقطه آغاز است

بگذار عاشقانه بگویم!

بر صفحه جبین تو

آن نقطه

آن خطوط موازی است

که سرنوشت هر قوم مرا شکل می دهد

پیشانی تو

تفسیر لوح محفوظ

پیشانی تو سوره نور است

این راز سر به مهره قدیمی

از دستبرد حادثه دور است!

بگذار بعد از این

تنها

پیشانی تو را بسرایم!

یاللوداع الی عاشق الدوا....

آب رنگ — Thu, 16 Nov 2006 15:25:00 GMT

یاللوداع الی عاشق الدوا...!

زیرا زمانی بسیار باید

تا در خواب این خسته خانه قدیمی

دلیل نیامدن تو را

از تنهایی مادرم بپرسم.

یک چیزی می گویم

یک چیزی می شنوی

خاموش ترین عزادار آینه

سنگ ها و سیلاب ها گریسته است

که دیگر این همه هیچ

از شکستن آسان خویش سخن نمی گوید.

حالا یکی برود ببیند این فانوس

از چه این همه بی اعتنا به روز

روشن است هنوز؟

یاللوداع الی عاشق الدوا...!

هوا،سایه،نی،عصا،

علامت،آینه،آدمی،سفر

حیاط رو به دره غروب

درختان دور

و باد،زنگوله ها،کمانه،کوچ....

گنجشکک درخت عمرم....

مادربزرگم....

پر زد و ....رفت

يک جريده تلخ

آب رنگ — Thu, 05 Oct 2006 16:26:00 GMT

ببین زمانه چه دیده دریدهء تلخی است

ببین که ماه چه قرص جویده تلخی است

به هرچه می نگری یاد مرگ می افتی

چقدر برگ درختان جریدهءتلخی است

به هر که دل بسپاری دل از تو می گیرد

ببین چقدر جهان آفریدهء تلخی است

من و تو مسئلهء آن دو چشم غمگینیم

که هر یکی دگری را ندیدهء تلخی است

پیاله ایست که هر کس نمی چشیده از آن

چشیده ایم جهان را چشیدهء تلخی است...

امروز خاکسپاری زنده یاد عمران صلاحی بود

و خاکسپاری خودم....!